Morbid Evils – Deceases (2017)

Morbid Evils to fińskie trio powstałe w 2014 roku, w Turku. Tworzą je: Keijo Niinimaa (gitara i wokal), Kalle Karjalainen (gitara i drugi wokal) i Timo Niskala (perkusja). Kapela została założona przez Kejio Niinimaa – wokalistę grindcorowej formacji Rotten Sound. Tworzących Morbid Evils muzyków połączyła nienawiść do całej ludzkości oraz miłość do potwornie ciężkich, granych w ślimaczym tempie riffów. Początkowo panowie grali w czteroosobowym składzie, z basistą Tero Nordlundem. Aktualnie instrumentarium stanowią dwie gitary i perkusja. Brak gitary basowej nie jest w stanie zaszkodzić ani muzyce, ani miażdżącemu brzmieniu formacji. Najnowszy album – „Deceases” jest drugim dużym wydawnictwem Finów, po debiutanckim – ” In Hate with the Burning World” (2015). Płyta ukazała się 25 sierpnia 2017 roku w lokalny labelu Svart Records (Oranssi Pazuzu, Death Hawks, Acid King, Throat, Atomikylä itd.). Większość materiału nagrano na żywo, czyli na tzw.przysłowiową „setę”. Frontman Kejio N. o kapeli mówi tak – „Mamy odludny światopogląd, a naszym celem jest tworzenie dźwięków wciągających słuchacza w ogniste kanały, w których nie ma nadziei na przyszłość”. Muzyka, którą raczą nas Finowie z Morbid Evils to potężna dawka mizantropijnego, potwornie ciężkiego, wolnego sludge, doom i death metalu. Dla mnie to jeden z najciężej grających zespołów na naszym globie. Można ich śmiało postawić obok takich kapel jak: Primitive Man, Sleep, Electric Wizard, With The Dead. Płyta dla ludzi kochających muzykę, która nie bierze jeńców i miażdży słuchacza ciężarem. Polecam !!! 

 

 

Continue reading

Dairy Classics – Early Adopters (2017)

Dairy Classics to postpunkowe trio działające na londyńskiej scenie DIY. Początkowo kapela była duetem, w którego skład wchodzili: Matthew Silcox (wokal, róg altowy i perkusja) oraz Dave Moran (gitara i drugi wokal). Później dołączył do nich perkusista Harvey Brown. Muzyka z „Early Adopters” to kontynuacja ich płyty demo „Regional Features”. Nośnikiem, na którym panowie postanowili wydać pierwszy materiał jest kaseta magnetofonowa. Muzykę na „Early Adopters” nagrano w marcu 2017 roku, podczas jednodniowej sesji w Sound Savers, a wydano 28 lipca w londyńskim labelu Blank Editions Records. Na kasecie znalazło się 14 utworów utrzymanych w minimalistycznej stylistyce postpunkowej. Anglicy zahaczają w swej twórczości równocześnie o no wave, gdzie szarpana nerwowo gitara rozjeżdża się, dając efekt rozstrojenia. Smaczku dodaje nietypowy dla takiego gatunku muzycznego instrument, czyli róg altowy, który słyszymy w kilku numerach. Muzyka Dairy Classics nie jest może odkryciem, ale sprawia mi sporo radości i polecam ją wszystkim z czystym sumieniem.

 

 

 

Continue reading

Primitive Knot – Touch Me Not (2018)

Primitive Knot powstał pod koniec 2014 roku w Manchesterze. Twórcą jednoosobowego projektu jest niejaki Mainman Jim, który na występy koncertowe dobiera sobie muzyków, takich jak np. Jack Reid (Jack Reid and the Black Whip). Nowe wydawnictwo Primitive Knot „Touch Me Not” ukazało się 3 kwietnia 2018 roku w undergroundowym, francuskim labelu Solar Asceticists Productions. Wytwórnia wydaje muzykę z kręgu black i doom metalu, a nośnikiem są kasety magnetofonowe. Primitive Knot prezentuje 8 utworów utrzymanych w konwencji space rocka i motorycznego black metalu. Podobnie, jak Finowie z Oranssi Pazuzu, Jim szuka inspiracji w psychodelicznym rocku lat 70, a także w cyber postpunku, krautrocku, industrialu i wczesnym brudnym black metalu. Automat perkusyjny nadaje tempo międzygalaktycznym podróżom, a schowany wokal jest kosmiczno – przestrzenny. Muzyka dla fanów Hawkwind, Chrome, Oranssi Pazuzu i The Cosmic Dead. Polecam dobre dźwięki z Anglii.

 

 

Continue reading

Harpon – Béji (2017)

Głośne trio Harpon powstało w 2013 roku, w mieście Reims. W skład zespołu wchodzą: Frank (gitara i wokal), Orel (gitara basowa i wokal) i Mike (perkusja). Muzycy wywodzą się z kapel – Tielnich, 37500 Yens, Submerge, Bumblebees. „Béji” to debiutancki album Francuzów, wydany 4 maja 2017, przez kilka niezależnych labeli (Rejuvenation Records, Poutrage Records, Tandori, Kaos Kontrol, Whosbrain Records). Osiem numerów na płycie daje nam potężną dawkę dark noise posthardcore. Wokalowi prosto z trzewi towarzyszy neurotyczna, pełna niepokoju gitara, budująca rozchwiany emocjonalnie, mroczny klimat. Muzyka wywalająca wnętrze pełne bólu i frustracji. Dzięki temu jest to takie dobre. Spodoba się fanom Dazzling Killmen, Zeni Geva, Neurosis i Deïty Guns. Polecam francuskie neurozy.

 

 

 

Continue reading

Youff – Et Cetera (2018)

Belgijski duet Youff powstał 2013 roku, w Ghent. Tworzą go: Alexander (gitara basowa i wokal) i Manu (perkusja i wokal). Mają na swym koncie trzy epki w formie cyfrowej i kasetowej. Są to: „Bait” (2015), „Meh” (2016) i „Spit” (2017). Debiutancki album „Et Cetera” wydany został własnym sumptem 23 marca 2018 roku. W nagrywaniu tej płyty towarzyszył zespołowi tym razem trzeci muzyk – Michiel de Naegel z 30,000 Monkies. Dziesięć numerów zawartych na albumie to mnóstwo intensywnych, zniekształconych dźwięków na bas i perkusję. Tych dwóch młodych Belgów potrafi spuścić porządny noisowy łomot. Przesterowany, charczący i brudny bas uderza w nas niczym młot pneumatyczny, a przepuszczony przez efekty wokal plus dudniąca perkusja powodują zapewne chwilową głuchotę po koncertach. Tak to sobie wyobrażam. Dla fanów: Lightning Bolt, Dule Tree, Zu i Noxagt. Polecam !!!

 

 

Continue reading