Tag: Shoegaze

El Universo – El Universo (2021)

El Universo to solowy projekt Edera Ademara z Mexico City. Chcąc grać koncerty w klubach, do Edera Ademara (wokal i gitara) dołączyło dwóch muzyków – basista Samuel Osorio i perkusista Emilio Ponce. Na debiutanckim albumie „El Universo” Ademar zagrał na każdym instrumencie w sześciu utworach, które znalazły się na płycie. Materiał został nagrany w jego domowym studio. Album ukazał własnym sumptem na kasecie magnetofonowej i cd (50 sztuk) 3 września 2021 roku. Eder Ademar czyli El Universo na swojej debiutanckiej płycie podaje nam wyśmienitą miksturę psychodelii i krautrocka, w odsłonie jaką najbardziej lubię. A jest to płynący ambientowy trans, który przechodzi w zabrudzone kosmiczno-dronowe odloty. To płyta, na której się nie wynudzisz, bo zbyt dużo się tam ciekawego dzieje. Grzyby w Meksyku mają bardzo dobre, to i psychodelię tworzą na świetnym poziomie. Lubisz Spaceman 3, Cluster, Neu! i Loop, to zainteresuj się tą płytą i posłuchaj jej od początku do końca. Polecam!

Continue reading

Holy Scum – Strange Desires (2022)

Holy Scum powstał w 2019 roku, w Manchesterze. Skład tego czteroosobowego zespołu to muzycy: wokalista Mike Mare (Dälek) gitarzysta Peter J. Taylor (Action Beat), basista Chris Haslam (GNOD) i perkusista Jon Perry (GNOD). Na swoim koncie mają dwie epki – „Kill” (2020) i „Fuck” (2020). Album „Strange Desires” to ich debiutancki duży krążek, który swoją premierę miał 10 czerwca 2022 roku, w brytyjskim niezależnym labelu Rocket Recordings. Masteringiem materiału na płytę zajął się sam Justin Broadrick (Godflesh, Jesu, Techno Animal itd.). Na płycie znalazło się 8 utworów. Muzyka zawarta na debiucie to ściana grzmiącego, kakofonicznego hałasu z odrobiną industrialnego dudnienia, który nadaje piosence rytm. Wokal jest schowany i zniekształcony przez różnej maści efekty. Album „Strange Desires” przepełniony jest niepokojącymi, mrocznymi i klaustrofobicznymi dźwiękami. Fani takich kapel, jak Godflesh, Swans i wczesne Ministry powinni posłuchać tej płyty. Polecam ten mocny i głośny debiut.

Continue reading

Ditz – The Great Regression (2022)

Zespół Ditz powstał w 2015 roku, w Brighton. Tworzą go: Callum Francis (wokal), Anton Mocock (gitara), Archie Brewis-Lawes (gitara), Caleb Remnant (gitara basowa) i Jack Looker (perkusja). Mają na swoim koncie jedną epkę „5 songs”(2020), a „The Great Regression” to debiutancki album Anglików. Ukazał się 4 marca 2022 roku, w niezależnym labelu Alcopop! Records. Na płycie znalazło się 10 utworów. Muzyka na albumie to czysty dynamit, bardzo energetyczny mix postpunka, posthardcore i noise rocka. Świetne gitarowe hałaśliwe granie z agresywnym, czasem przechodzącym w melodeklamację wokalem C. Francisa. Nie można przejść obojętnie obok tego debiutu, bo Ditz nagrali wyśmienity materiał i jest to jedna z lepszych tegorocznych płyt gitarowych na niezależnej scenie brytyjskiej. Potrafią porządnie pohałasować. Polecam!

Continue reading

FTR – Manners (2019)


Francuskie trio FTR powstało w 2013 roku, w Paryżu. Tworzą je: Yann Canévet (gitara basowa i wokal), Brice Delourmel (gitara) i Pauline C. (instrumenty klawiszowe). Zespół ma na swym koncie epkę „Abyss” (2013) i album „Horizons” (2015). Najnowsza płyta Francuzów, „Manners”, ukazała się 15 lutego 2019 roku. Wydana została we Francji przez Third Coming Records, a w USA przez Metropolis Records. Zimny i mroczny dark wave miesza się z shoegazem, a przeplatane to jest sprzężonym potspunkiem, tworzącym kakofoniczne, gitarowe ściany. Do tego dochodzi intensywny, prowadzący bas, zagłuszona gitara i dudniąca perkusja. Wokal jest chłodny i popowy. Całkiem niezłe granie w masie podobnych do siebie kapel, które w większości do mnie nie przemawiają. Dla fanów: The Soft Moon, A Place To Bury Strangers i The KVB. Polecam!!!

Continue reading

Ugory – Matko ciszy (2018)

Poznańskie Ugory były początkowo solowym projektem Marcela Gawineckiego. Po wielu zmianach personalnych kapela jest aktualnie kwintetem w składzie: Robert Śliwka (wokal), Marcel Gawinecki (gitara i gitara basowa), Mateusz Gawinecki (gitara), Kuba Kaczmarek (gitara) i Marcin Haremza (perkusja). Poszukiwania i eksperymenty muzyczne gitarzysty zespołu ewoluowały gatunkowo, zaczynając od ambientalno-noisowych albumów, aż po cięższe gitarowe granie, z jakim mamy do czynienia na ostatniej płycie kapeli. „Matka cisza” to właśnie najnowsze dzieło Poznaniaków, wydane przez gdyńskie Music Is The Weapon Records, 25 maja 2018 roku. Gościnnie na płycie wokalnie udzielają się dwie dziewczyny – Bibi (Hanako) i Karolina Wasilewska (Shivers & Shakes). Muzyka zawarta na najnowszym wydawnictwie Ugorów, najbliższa jest psychodelicznemu black metalowi. Ciężkiemu sludge – dronowemu graniu towarzyszy niepokojący klimat, do którego dochodzi jeszcze opętany wokal Roberta i rzeźnickie black metalowe przyspieszenia. Myślę, że fani fińskiego Oranssi Pazuzu, do których i ja się zaliczam, powinni posłuchać najnowszego materiału poznańskiej ekipy. Chłopaki zainteresowali mnie swym świeżym i młodzieńczym podejściem do muzyki. Bez wątpienia mają na siebie pomysł. Polecam bardzo dobrą płytę z naszego kraju.

 

Continue reading