Tag: Posthardcore

Abandoncy – Pastel​/​/​Anguish (2022)

Abandoncy to noisowo – posthardcorowe trio z Kansas City. Tworzą je: Damian Fisher (gitara i wokal), Lincoln Peterson (gitara basowa i wokal) i Morgan Greenwood (perkusja). Drugi album „Pastel//Anguish” ukazał się 25 lutego 2022 roku i został wydany własnym sumptem w limitowanym nakładzie (100 sztuk) na kasecie magnetofonowej. Okładkę zrobiła im ilustratorka z Nowego Jorku – Caroline Harrison, która tworzyła okładki m.in. takim kapelom, jak: Yautja, Sunn O))), Portrayal of Guilt i Ken Mode. Płyta to 7 utworów utrzymanych w stylistyce posthardcore i noise rocka lat 90., ale zagranych w ciekawy i oryginalny sposób z dobrym pomysłem. Muzyka Abandoncy to rozjechana i lubiąca pojęczeć gitara (lubią na pewno Polvo) z sekcją, która eksploduje potężnym dudniącym brzmieniem. Do tego wszystkiego dochodzi wrzaskliwy i szorstki wokal nadający ich muzyce mega dużo emocji. Lubią pokombinować, przez co dużo dzieje się w ich muzyce, po prostu nie ma tam miejsca na nudę. Wielki żal tylko, że tak dobra muzyka została wydana w tak małym nakładzie. Jeśli lubisz Polvo i Dazzling Killmen to posłuchaj nowej płyty Abandoncy – młodej ekipy z Kansas City. Polecam kawał dobrego gitarowego grania.

Continue reading

Ditz – The Great Regression (2022)

Zespół Ditz powstał w 2015 roku, w Brighton. Tworzą go: Callum Francis (wokal), Anton Mocock (gitara), Archie Brewis-Lawes (gitara), Caleb Remnant (gitara basowa) i Jack Looker (perkusja). Mają na swoim koncie jedną epkę „5 songs”(2020), a „The Great Regression” to debiutancki album Anglików. Ukazał się 4 marca 2022 roku, w niezależnym labelu Alcopop! Records. Na płycie znalazło się 10 utworów. Muzyka na albumie to czysty dynamit, bardzo energetyczny mix postpunka, posthardcore i noise rocka. Świetne gitarowe hałaśliwe granie z agresywnym, czasem przechodzącym w melodeklamację wokalem C. Francisa. Nie można przejść obojętnie obok tego debiutu, bo Ditz nagrali wyśmienity materiał i jest to jedna z lepszych tegorocznych płyt gitarowych na niezależnej scenie brytyjskiej. Potrafią porządnie pohałasować. Polecam!

Continue reading

LLNN – Unmaker (2021)

LLNN powstał 2014 roku, w Kopenhadze. Skład zespołu to: Christian Bonnesen (wokal i gitara), Rasmus Furbo (gitara basowa), Ketil G. Sejersen (syntezator) i Rasmus G. Sejersen (perkusja). Mają na swoim koncie już dwa albumy – „Loss” (2016) i „Deads” (2018) oraz split epkę z zespołem Wovoka z Los Angeles. Trzecia płyta „Unmaker” wydana została 24 września 2021 roku, w berlińskim labelu Pelagic Records. Najnowszy album zawiera dziesięć potwornie ciężkich, surowych i wściekłych piosenek. Duńczycy uderzają nas gęstymi, miażdżącymi riffami, grzmiącymi bębnami i oblewają „sladżowym” szlamem, zmieszanym z ponurym i okrutnym industrialnym brzmieniem. Wrażenie dystopii i postapokaliptyczny klimat rodem z filmów science-fiction buduje tutaj mocno syntezator jednego z braci Sejersen. W drugim numerze na wokalu gościnnie zaryczał Matt McGachy z kanadyjskiej kapeli death metalowej Cryptopsy. Polecam najnowszy album LLNN, który swoim brzmieniem powali niejednego słuchacza.

Continue reading

Pressed- Mirrored Body (2021)

Noise rockowy zespół Pressed został założony w Memphis. Tworzą go Brian Anderson (wokal), Matthew Leathers (gitara), Wayne Todd (gitara basowa) i perkusista Buddy Forbess. Debiutancki album „Mirrored Body” ukazał się 14 maja 2021 roku w niezależnym labelu The Ghost is Clear Records z Kansas City. Na płycie znalazło się dziesięć utworów inspirowanych noise rockiem i posthardcore’em lat 90. Oba gatunki lata świetności mają już za sobą, a formuła i pomysły zostały dawno wyczerpane, Pressed można by więc w pierwszym odruchu wrzucić do jednego worka z setką innych młodych kapel noise rockowych. Różnica tkwi jednak w brzmieniu, jakie wypracowali na swojej pierwszej długogrającej płycie, dowodząc, że praca nad soundem – zbyt często lekceważona przez polskie zespoły – jest na współczesnym rynku muzycznym nieodzowna. Potężne, ciężkie riffy gitarowe, linie basu, które przewracają trzewia, oraz neurotyczne bębny i lekko zdarty, wściekły wokal Andersona złożyły się na wyjątkowo mięsisty i brutalny album. Płyta zainteresuje w pierwszej kolejności fanów ciężkiego grania w duchu Unsane, Helmet i Ken Mode. Polecam!

Continue reading

Sprain – As Lost Through Collision (2020)

Sprain powstali na początku 2018 roku, w Los Angeles. Kapela została założona przez Alexa Kenta (wokal i gitara) i April Gerloff (gitara basowa), którzy w duecie nagrali w domu epkę „Sprain”, utrzymaną w minimalistycznym, slowcore’owym stylu i wypuścili ją na kasecie magnetofonowej. Wkrótce do zespołu dołączyli gitarzysta Alex Simmons i perkusista Max Pretzer. Debiutancki album „As Lost Through Collision” ukazał się 4 września 2020 roku. Wydany został przez label The Flenser Records z San Francisco, specjalizujący się w black metalu, doomie i innej mrocznej muzyce. Płyta zawiera 5 numerów, z czego trzy są bardzo rozbudowane. Mimo odejścia od stylu z wczesnej epki, muzycy nadal zachowują dawną estetykę slowcore. Na najnowszym albumie łączą ją z posthardcorem i noise rockiem lat 90 oraz inspiracjami XX-wiecznymi awangardowymi klasykami, takimi jak Xenakis i Penderecki. Depresyjny i pajęczy slowcore przeplatany jest przez ściany przeszywających, sprzężonych wzmacniaczy gitarowych. Sprain to agresywna wszechstronność, której tak bardzo brakuje w najnowszej muzyce gitarowej. Po tę płytę powinni sięgnąć fani Slint, Unwound, Codeine i Polvo. Polecam!!!

Continue reading