Tag: Punk

Le Prince Harry – Synthetic Love (2017)

Le Prince Harry to stworzony w 2006 roku belgijski duet z miasta Liège. Trzon zespołu stanowią obecnie: Cul d’ACIER „Beton Mortel” (gitara, wokal i syntezator) i Swiff Ball „Allan Snon” (gitara basowa, syntezator, maszyny). Wcześniej grał z nimi perkusista Gérald. Mają na swym koncie debiutancki krążek ” It’s Getting Worse” (2012) i split z kanadyjską dance punkową kapelą Duchess Says. Drugi album bandu wydany został 17 maja 2017 roku, dla parysko – brukselskiej wytwórni Teenage Menopause Records. Jest tutaj 11 numerów, które krótko można określić jako mieszankę zniekształconych analogowych syntezatorów z buczącym postpunkowym basem i kłującą ,zimną, metaliczną gitarą oraz maszynowymi beatami. W dwóch utworach wystąpiła na wokalu gościnnie Emma Wahlgren ze szwedzkiego duetu The Guilt. Jeden z utworów „We Are The Public” to cover szkockiej formacji electropunkowej Motomark. 16 czerwca Belgowie zagrali w warszawskim Pogłosie, w ramach wydarzenia pod nazwą „Old Skull” (rekomenduję koncerty z tego cyklu – byłem i nie zawiodłem się). Zdecydowanie polecam nowy album Belgów – dla fanów syntetycznego punka to pozycja nie do odrzucenia !!!

 

 

Continue reading

Chrome – Techromancy (2017)

Chrome to amerykańska formacja powstała w 1975 roku, w San Francisco w słonecznej Kalifornii. Aktywna do dziś. Miałem okazję parę lat temu widzieć ich koncert w Berlinie. Jestem wielkim fanem Chrome i było to dla mnie wielkie przeżycie, mogę krótko powiedzieć „Koncert odjazd z klimatem. Jointy krążyły wśród publiczności cały koncert podkręcając występ.  Dali radę i Helios Creed w niezłej formie”. Trzon Chrome   tworzyli: Damon Edge (prawdziwe imię i nazwisko to Thomas Wisse, wokal, syntezator, perkusja i produkcja) i gitarzysta Helios Creed. W sierpniu 1995 r.  D. Edge został znaleziony martwy w swoim mieszkaniu Redondo Beach w Kalifornii. Obecnie grupę obok Heliosa Creeda tworzą: Lou Minatti XIII (gitara, wokal i programowanie), Steve Trash (gitara basowa), Tommy L Cyborg (syntezator, wokal i sample) i  Aleph Omega (perkusja, sample i kolaże) oraz  Andres James, Costa Reuscher (kolaż i syntezator) i  Lux Vibratus (kolaż i sample). Album „Techromancy” wydany został 16 kwietnia 2017 roku, przez kalifornijski label Cleopatra Records i jest na nim 12 numerów. Muzycznych zmian i nowatorstwa tu raczej nie usłyszymy, bo to już mają za sobą, ale płyta to nadal dobre granie w duchu kosmicznego rocka Hawkwind, zmieszanego z  muzyką industrialną i postpunkiem lat 80. Dla mnie, fana Chrome, to dobry album, polecam go i mam nadzieję, że spodoba się to nie tylko wielbicielom zespołu, ale słuchaczom lubiącym stare brzmienia. Sporo tu „heliosowych” dźwięków, które tak uwielbiam. Można się przyczepić, że jest to już zardzewiałe granie, ale ja lubię taką rdzę mimo wszystko. Polecam pionierów cyber punka.

 

 

Continue reading

So Pitted – Neo (2016)

So Pitted to amerykańskie trio z miasta Seattle. Kapele tworzą dwaj panowie i jedna niewiasta: Nathan Rodriguez, Liam Downey i Jeannine Koewler. Na debiutanckim albumie wydanym dla Sub Pop Records 19 lutego 2016 roku znajdziemy 11 numerów. Sub Pop Records znowu wypuścił ciekawą hybrydę. Muzyka zawarta na tej płycie to mieszanka punka w stylu „flliperowskim” i synth punkowych brzmień kapel takich jak np. wyśmienici Six Finger Satellite. Brzmienie jest tu brudne, mroczne gęste jak smoła, wydobyte z zawilgoconych piwnic i garaży Seattle. Mimo, że nie używają basu, słychać go w ich muzyce wyraźnie, a to za sprawą gitary podłączonej do wzmacniacza basowego. Polecam to ciekawe granie. Fani: Flippera, Devo, Six Finger Satellite i Love 666 nie będą zawiedzeni.

Continue reading

Krzycz – Trauma (2017)

Zespół Krzycz powstał 9 października 1994 roku w Szczecinie w składzie: Artur Stankiewicz (gitara basowa), Przemek Drążek (gitara, trąbka) i Maciek Baczyński (perkusja). W styczniu 1995 roku do składu dołączył Robert Iwanik (wokal). Miejsce Maćka za bębnami nieco później zajął Bartek Słaby (perkusja) Krzycz  doczekał się wreszcie reedycji debiutanckiego albumu „Trauma” po prawie 20 latach od  ukazania się w 1998 roku  w Nikt Nic Nie Wie.  Płyta została wydana w marcu 2017 przez krakowski Instant Classic Records. Wydali oni również wcześniej seattlowską formację Alchimia, w której gra jeden z członków Krzycz  Robert Iwanik. W maju Instant Classic wypuści nowy album Mako  Sica – kapeli, w której udziela się Przemek Drążek, kolejny muzyk związany z Krzycz. Drogi chłopaków z Krzycz rozeszły się. Dwóch muzyków mieszka od 17 lat w USA. Przemek żyje w Chicago, a Robert w słonecznym San Diego. Bartek Słaby wyemigrował do Australii. Przemek i Robert w Chicago przez parę lat grali w grupie Rope, która ma trzy płyty w swoim dorobku. Pierwsza płyta Rope nagrana została w legendarnym studiu Electrical Audio przez samego Steve Albiniego (Big Black, Rapeman, Shellac). Reedycja „Traumy” jest bardzo pięknie wydana na dwóch cd z książeczką, która zawiera kilkanaście archiwalnych fotek zespołu, plakatów koncertowych i teksty. Wreszcie nie jest to jakaś biedna kopertówka, za co dla wydawnictwa bardzo duży plus. Pierwszy cd to materiał studyjny z płyty „Trauma”, na drugim albumie znajdziemy natomiast koncert zespołu z angielskiego miasta Leeds. Jak wiadomo Krzycz to była grupa, która obok Ewy Braun, Thing, Dump, For Her Pleausure  budowała wczesną scenę noise rockową w Polsce w latach 90. Muzyka zawarta na tych płytach jest mieszanką amerykańskiego posthardcore, math i noise rocka lat 80 – 90. Chłopaków inspirowały wówczas kapele z takich wytwórni jak: Touch And Go, SkinGraft, Dischord i Trance Syndicate, a także nowojorski no wave i kapele pokroju Neurosis lub His Hero Is Gone. Na płycie są „crustujące” wściekłe wokale Roberta i np. trąbka Przemka kojarząca się z klimatami w mistrzowskim stylu Abilene i June Of 44. Wszystko podlane jest niepokojącym ciężkim brzmieniem gitarowym. Jest to kawał porządnego grania, które niestety w chwili debiutu nie spotkało się ze zrozumieniem polskiej publiczności. Wielka szkoda, bo chłopaki szli z duchem czasu jak na tamte lata. No cóż, zachęcam do cofnięcia się do lat 90 i posłuchania reedycji świetnej płyty.

 

 

Continue reading

Buildings – You Are Not One Of Us (2017)

Buildings to amerykańskie trio, które powstało w 2006 roku w Minneapolis. Tworzą je: Brian Lake (wokal i gitara), Mike Baillie (gitara basowa) i Travis Kuhlman (perkusja). ” You Are Not One Of Us” to ich trzeci pełnowymiarowy album wydany przez wytwórnię Gilead Media  Records z Wisconsin, a w Polsce wydała go Antena Krzyku. Płyta ujrzała światło dzienne 28 kwietnia 2017 i jest tu 11 utworów utrzymanych w klimatach noise rocka lat 90, gdzie prym wiedzie sam Jesus Lizard. Buildings zainteresowałem się już po przesłuchaniu i zakupieniu ich poprzedniej płyty „Melt  Cry Sleep” (2011), gdzie urzekli mnie tym swoim „jesus lizardowym” dynamicznym noise rockiem. Masteringiem min. zajął się sam Bob Weston (Shellac, Volcano Suns). Mimo ostatniego wysypu kapel noise rockowych ta wyraźnie się wyróżnia się mimo, że czerpie garściami z twórczości Jesus Lizard, ale potrafią chłopaki to podać na swój fajny sposób, że słucha się ich z przyjemnością i nóżka chodzi. Polecam ten niezwykle energetyczny album i  chętnych na ich majowe koncerty w Polsce (Wrocław, Kraków, Warszawa i Poznań).

 

 

 

Continue reading