Tag: Postpunk

Nail Polish – Authentic Living (2016)

Nail Polish powstali w Seattle w 2014 roku. Członkowie zespołu są aktywnymi artystami w świecie alternatywnej kultury Seattle. Trio tworzą: Sloane Flashman (gitara), Aidan Fitzgerald ( gitara basowa i wokal) i Gems (perkusja i wokal). Założycielami kapeli byli basista Aidan i gitarzysta Sloane. Podobnie, jak debiut „Abrupt” (2015), najnowszy minialbum „Authentic Living” został wydany na kasecie magnetofonowej w labelu Help Yourself Records. Premiera ostatniego dzieła, odbyła się 21 października 2016 roku. Kaseta zawiera 11 utworów, z których żaden nie przekracza dwóch minut. Krótkie piosenki to efekt hardcore’owej przeszłości Gemsa i Aidana, grających wcześniej w kapeli Smiling. Muzycznie Amerykanie rażą nas niezwykle energetycznym, postrzępionym postpunkiem oraz rozjechanym no wave, zanurzonym w brudnym, garażowym i trashowym brzmieniu. Krótko, zwięźle i na temat. Polecam !!!

 

Continue reading

Hand & Leg – Hand & Leg (2017)

Hand & Leg to damsko – męski duet z Aten. Skład tworzą: Iro Sof (gitara basowa i wokal) i Stylianos Ou (perkusja i wokal). Rok po wydaniu singla „Dogshit Country” (2016), zespół decyduje się na wydanie swojego debiutanckiego albumu, nazwanego po prostu „Hand & Leg”. Płyta ukazuje się 1 grudnia 2017 roku w amerykańskim labelu Slovenly Recordings. Zawiera ona 10 utworów, w których Grecy mieszają art punka i noise rocka w garażowej oprawie. Brzmienie kapeli nadaje mocno przesterowany bas i punktująca, motoryczna  perkusja. Do tego  dochodzą dwa wokale Iro i Stylianosa. Zespół  idzie tą samą drogą co kiedyś inne duety damsko – męskie, takie jak amerykański Sabot lub francuski Vialka. Dodać tu trzeba jednak, że trop obrali inny, co wyszło im całkiem nieźle. Polecam !!!

 

 

Continue reading

Cowbones ‎– Vox Populi Pollux (2014)

Francuski Cowbones powstał w 2008 roku w Cobonne. Skład zespołu to: Benjamin Aboulafia (wokal), Soupyan Cooper (gitara), Yakinthos Danopoulos (klawisze), Aaron Josaphat (gitara i wokal), Ethan Polychronos (perkusja i klawisze) i Rasoul Popper (perkusja i klawisze). Obecnie kapela ma w swym dorobku, niestety, tylko jeden album, o tytule „Vox Populi Pollux”. Został on wydany w 2014 roku przez label Casbah Records z Walencji. Płyta jest pełna garażowego rock’n’rolla, brudnych, trashowych gitar i klawiszy, których nie powstydziłby się sam Martin Rev z Suicide. Dopełnieniem całości są grzmiące, plemienne bębny (grają na dwa zestawy perkusyjne). Muzyka jest motoryczna, pełna zniekształconych i kwaśnych dźwięków, a przetworzony przez efekty wokal Benjamina Aboulafia brzmi syntetycznie. Na koncertach muzycy Cowbones występują w zasłaniających twarze kominiarkach i garniturach. Album polecam fanom: Suicide, The Cramps, Butthole Surfers, Chrome Cranks itd.

 

 

Continue reading

Plasmalab – Love/Life (2017)

 

Kanadyjski Plasmabal to żeńskie trio z miasta Toronto. Skład zespołu to: J. Lachance (wokal, gitara i gitara basowa), K. Hernandez (gitara basowa, wokal i gitara) i M. Dowler (perkusja). Debiutancki album „Love/Life” został wydany 1 czerwca 2017 roku przez label Bruised Tongue Records z Ottawy. Płyta zawiera 9 utworów, na których dziewczyny wymiatają niechlujnego i  zakurzonego noise punka. Dużym plusem tego wydawnictwa jest brzmienie,  jakie uzyskały Kanadyjki na „Love/Life”. Rzężącej, rozpruwającej trzewia  gitarze towarzyszy,  grzmiąca i powoli mknąca do przodu sekcja rytmiczna. Wszystko oblepione noisowy brudem, a całość dopełnia wściekły, zmanierowany  i skrzeczący wokal Jacqueline Lachance . Dla fanów: Babes in Toyland, Sonic Youth i Royal Trux. Polecam !!!

 

 

Continue reading

Deaf Wish – Lithium Zion (2018)

Deaf Wish to australijski zespół z Melbourne. Skład to: Sarah Hardiman (gitara i wokal), Jensen Tjhung (gitara i wokal), Lee Parker (gitara basowa i wokal) i Daniel Twomey (perkusja i wokal). „Lithium Zion” jest ich piątym pełnowymiarowym albumem i drugim dla Sub Pop Records, po „Pain” (2015). Płyta ukazała się 27 lipca 2018 roku i zawiera 11 wyśmienitych gitarowych piosenek. Niesamowita dawka indie rocka przepełniona jest „sonicznymi” gitarami, garażówką, punkiem, a wszystko to podane w charakterystycznym australijskim stylu. Wokalnie udzielają się tu wszyscy muzycy, ale wiodącą rolę pełnią Hardiman i Tjhung, ze swoimi łobuzersko – zadziornymi, punkowymi zaśpiewami. Dzięki takim albumom indie rock ma jeszcze prawo bytu i nie jest nudny. Warto zapoznać się z tą płytą, a jeżeli ktoś ma ochotę ich zobaczyć – grają 11 października 2018 roku w berlińskim klubie Lido, z amerykańskim Hot Snakes. Polecam dobre granie prosto z Australii.

 

 

 

Continue reading