Tag: No Wave

Nail Polish – Authentic Living (2016)

Nail Polish powstali w Seattle w 2014 roku. Członkowie zespołu są aktywnymi artystami w świecie alternatywnej kultury Seattle. Trio tworzą: Sloane Flashman (gitara), Aidan Fitzgerald ( gitara basowa i wokal) i Gems (perkusja i wokal). Założycielami kapeli byli basista Aidan i gitarzysta Sloane. Podobnie, jak debiut „Abrupt” (2015), najnowszy minialbum „Authentic Living” został wydany na kasecie magnetofonowej w labelu Help Yourself Records. Premiera ostatniego dzieła, odbyła się 21 października 2016 roku. Kaseta zawiera 11 utworów, z których żaden nie przekracza dwóch minut. Krótkie piosenki to efekt hardcore’owej przeszłości Gemsa i Aidana, grających wcześniej w kapeli Smiling. Muzycznie Amerykanie rażą nas niezwykle energetycznym, postrzępionym postpunkiem oraz rozjechanym no wave, zanurzonym w brudnym, garażowym i trashowym brzmieniu. Krótko, zwięźle i na temat. Polecam !!!

 

Continue reading

Fate Vs Free Willy – New Dead End (2015)

Trio Fate Vs Free Willy powstało w 2012 roku w Helsinkach. Tworzą je Finowie rosyjskiego pochodzenia: Sasha Kretova (wokal i tom-toms), Dmitri Zherbin (gitara) i Alina Ostrogradskaya (gitara basowa). Po wydaniu singla „Every Human Was A Child” (2014), kapela debiutuje albumem  „New Dead End”  w  indie labelu If Society Records z Espoo. Materiał ukazał się na winylu  16 października 2015 roku i zawiera 13 utworów. Muzyka jaką wykonuje Fate Vs Free Willy to głośny i prymitywny lo-fi. Są tu minimalistyczne rytmy, które wybija na tomach wokalistka Sasha,  połączone są z dysonansowymi  riffami zagranymi przez gitarzystę Dimitra. Do tego dochodzą jeszcze wykrzyczane wokale puszczone przez efekty pogłosu, które  nadają im przestrzenności. Płyta zawiera dobry zabrudzony no wave, psycho punk. Polecam tych młodych Finów !!!

 

 

 

Continue reading

Dairy Classics – Early Adopters (2017)

Dairy Classics to postpunkowe trio działające na londyńskiej scenie DIY. Początkowo kapela była duetem, w którego skład wchodzili: Matthew Silcox (wokal, róg altowy i perkusja) oraz Dave Moran (gitara i drugi wokal). Później dołączył do nich perkusista Harvey Brown. Muzyka z „Early Adopters” to kontynuacja ich płyty demo „Regional Features”. Nośnikiem, na którym panowie postanowili wydać pierwszy materiał jest kaseta magnetofonowa. Muzykę na „Early Adopters” nagrano w marcu 2017 roku, podczas jednodniowej sesji w Sound Savers, a wydano 28 lipca w londyńskim labelu Blank Editions Records. Na kasecie znalazło się 14 utworów utrzymanych w minimalistycznej stylistyce postpunkowej. Anglicy zahaczają w swej twórczości równocześnie o no wave, gdzie szarpana nerwowo gitara rozjeżdża się, dając efekt rozstrojenia. Smaczku dodaje nietypowy dla takiego gatunku muzycznego instrument, czyli róg altowy, który słyszymy w kilku numerach. Muzyka Dairy Classics nie jest może odkryciem, ale sprawia mi sporo radości i polecam ją wszystkim z czystym sumieniem.

 

 

 

Continue reading

Orchestra Of Constant Distress – Distress Test (2018)

Orchestra Of Constant Distress to nowy zespół ze Szwecji. Jest to tzw.”supergrupa”, którą tworzą muzycy: Joachim Nordwall (The Skull Defekts, iDEAL Recordings), Anders Bryngelsson (Brainbombs, No Balls), Henrik Rylander (The Skull Defekts, Union Carbide Productions) i Henrik Andersson. ” Distress Test” to ich drugi album po debiutanckim „Orchestra Of Constant Distress” (2017). Nowa płyta została wydana przez brytyjski label Riot Season Records 23 lutego 2018 roku i jest tutaj 6 utworów (bandcamp poniżej zawiera dodatkowo kasetę „Abadon”). Muzyka zawarta na tym albumie to długie, wgniatające w ziemię numery z powtarzanym monotonnie tym samym motywem, który wwierca się nam w głowę niczym świder. Już pierwszy numer dewastuje mózg mocno przesterowanymi i charczącymi gitarami. Tutaj trzema mieć tzw.”tolerancję na noise”. Monotonne i brudne numery Orchestra Of Constant Distress można skojarzyć z wczesnymi dokonaniami grupy Swans. Improwizowane, naprawdę ciężkie i głośne granie powoduje, że jest to płyta nie dla wszystkich. Ja zostałem fanem Szwedów. Moja muzyka jak najbardziej. Polecam !!!

 

 

 

Continue reading

The Skull Defekts – The Skull Defekts (2018)

The Skull Defekts to szwedzka kapela założona 2005 roku przez Joachima Nordwalla (gitara, wokal i analogowy syntezator). Powstała po rozpadzie jego wcześniejszej grupy – Kid Commando. Początkowo Nordwall tworzył zespół z perkusistą Henrikem Rylanderem, z Union Carbide Productions. Niedługo do nowo powstałej grupy dołączyła reszta muzyków: Daniel Fagge Fagerström (gitara, wokal i elektronika) z 8 Days of Nothing i Jean-Louis Huhta (perkusja,efekty, elektronika) z Anticimex. W planach było robienie transowej, rytualnej i monotonnej muzyki rockowej oraz nagrywanie i wydawanie tylu rzeczy, ile będą w stanie stworzyć. Efektem jest całkiem spora dyskografia. The Skull Defekts to kapela, której słuchami od ładnych paru lat i kibicuję ich muzycznym poczynaniom. Panowie znani są ze współpracy z jednym z moich ulubionych artystów, Danielem Higgsem – wokalistą ukochanego Lungfish. Przy nagrywaniu albumu „The Skull Defekts” stary skład skurczył się do trzech osób. Odeszli Daniel Higgs i Jean-Louis Huhta. Czwartym, nowym członkiem została Mariam Wallentin z indie – folkowego duetu Wildbirds & Peacedrums, pochodzącego z Gothenburga. Nowa płyta została wydana 23 lutego 2018 roku w Thrill Jockey Records i zawiera 8 utworów. Muzycznie Szwedzi uraczyli nas swoim charakterystycznym, transowym, rozciągniętym i mrocznym noise rockiem. Wiemy już, że jest to album pożegnalny – na stronie wytwórni Thrill Jockey Records w zeszłym roku Joachim Nordwall opublikował krótką historię zespołu i ogłosił, że nowa płyta będzie ich zarazem ostatnią. . Żal, że już niczego nie nagrają. Polecam kawał dobrej muzy i na pocieszenie dodam, że dwóch muzyków The Skull Defekts gra w innym ciekawym zespole, który przedstawię w późniejszym czasie.

 

Continue reading