Tag: New Wave

His Electro Blue Voice – Mental Hoop (2017)

His Electro Blue Voice powstał we włoskim Como w 2014 roku. Założony przez Francesco Marianiego jest właściwie jednoosobowym projektem, do którego włoski artysta dobiera sobie pozostałych muzyków. W kapeli i na wcześniejszych płytach grali Claudia Manili (gitara basowa) i Andrea Napoli (perkusja). Obecny skład to: Francesco Mariani (wokal, gitara i gitara basowa) i Andrea Cantaluppi (perkusja). Pierwsza debiutancka płyta „Ruthless Sperm” została wydana przez seattlowski Sub Pop Records. Dyskografię uzupełnia kilka singli, epka i dwa splity – z włoskim Havah i francuskim Nuit Noire. Wydawane były one w znakomitych wytwórniach, takich jak: Sacred Bones, Avant!, S-S Records, Holidays i Bat Shit Records. Drugi pełnowymiarowy album „Mental Hoop” ukazał się 24 listopada 2017 roku w dwóch labelach Maple Death Records i Iron Lung Records. Trwające 35 minut wydawnictwo to mroczny postpunk i new wave w stylu Killing Joke, z hałaśliwym metaliczno – szumiastym brzmieniem industrialnym przywołującym dokonania chicagowskiego Ministry. Całość mocno zaprawiona jest psycho – krautową motoryką co powoduje, że płyta trochę za szybko nam przemyka. Dobrą robotę wykonał tu Francesco Mariani , dzięki czemu „Mental Hoop” mocno wciąga i słucha się go wyśmienicie. Polecam gorąco !!!

 

Continue reading

Blü Shorts – Blü Wave Music (2017)

Blü Shorts to kanadyjski zespół z miasta Calgary, który powstał w 2014 roku. Kapelę tworzą trzy dziewczyny i jeden osobnik płci przeciwnej. Są to: Nyssa (gitara basowa i wokal), Kaylee (gitara i wokal), Martine (gitara) i Michael (perkusja). Ich debiutancka epka została wydana na kasecie magnetofonowej, na której znalazło się 8 utworów z lat 2015-2017. Wydano ją 17 lipca 2017 roku. Jest to wściekły art punk , który miesza się ze zgrzytliwym nowojorskim no wave i jęczącymi zimnofalowymi gitarami. Wokale na tej epce to wkurzone i psychopatyczne melorecytacje i krzyki w duchu kapel z kręgu Riot Grrrl. Naprawdę dobre dziewczyńskie granie, które mógłbym porównać do innej dziewczęcej kapeli Erase Errata z Oakland. Posłuchajcie.

 

 

Continue reading

Le Prince Harry – Synthetic Love (2017)

Le Prince Harry to stworzony w 2006 roku belgijski duet z miasta Liège. Trzon zespołu stanowią obecnie: Cul d’ACIER „Beton Mortel” (gitara, wokal i syntezator) i Swiff Ball „Allan Snon” (gitara basowa, syntezator, maszyny). Wcześniej grał z nimi perkusista Gérald. Mają na swym koncie debiutancki krążek ” It’s Getting Worse” (2012) i split z kanadyjską dance punkową kapelą Duchess Says. Drugi album bandu wydany został 17 maja 2017 roku, dla parysko – brukselskiej wytwórni Teenage Menopause Records. Jest tutaj 11 numerów, które krótko można określić jako mieszankę zniekształconych analogowych syntezatorów z buczącym postpunkowym basem i kłującą ,zimną, metaliczną gitarą oraz maszynowymi beatami. W dwóch utworach wystąpiła na wokalu gościnnie Emma Wahlgren ze szwedzkiego duetu The Guilt. Jeden z utworów „We Are The Public” to cover szkockiej formacji electropunkowej Motomark. 16 czerwca Belgowie zagrali w warszawskim Pogłosie, w ramach wydarzenia pod nazwą „Old Skull” (rekomenduję koncerty z tego cyklu – byłem i nie zawiodłem się). Zdecydowanie polecam nowy album Belgów – dla fanów syntetycznego punka to pozycja nie do odrzucenia !!!

 

 

Continue reading

Stickers – Joy (2016)

Stickers pochodzą z miasta Seattle, Washington. W skład kapeli wchodzą dwie dziewczyny i dwóch kolesi: Gabi Page-Fort  (wokal i saksofon),  Colin Dawson (guitara),  Troy Ayala (gitara basowa) i Emily Denton (perkusja). „Joy” to ich drugi album po „Swollen” (2014) wydany 4 kwietnia 2016. Na którym znalazło się 11 utworów. Cały ten album został nagrany i zmiksowany przez Erik Krwi w studiach  Chemical X i Black Space w Seattle, a masteringiem zajął się Adam Straney. Muzycznie ekipa z Seattle porusza się w klimatach postunkowych, zmieszanych z nowojorskim no wave za sprawą odjechanego saksofonu Gabi. Beznamiętny, niski, krzyczany lub momentami melorecytujący  wokal Gabi jest przerywany granymi przez nią freejazzowymi partiami saksofonu, bas jak to w postpunku mocno wysunięty do przodu i rozjechana, hałasująca gitara dają mi skojarzenie jakby to było  jam session  Siouxsie and the Banshees  i Teenage Jesus and the Jerks, które mogłoby się kiedyś odbyć w latach 80 w Nowym Jorku. Płyta warta polecenia, bo ja nią  zachwyciłem się po parokrotnym przesłuchaniu. Warto zainteresować się takim graniem i zapraszam do odsłuchów.

 

 

Continue reading

Rakta – III (2016)

Rakta to dziewczęca postpunkowa  kapela z São Paulo w Brazylii. Jest to ich najnowszy i pierwszy duży album nagrana w trzy osobowym składzie: Maria Paula Aurora (wokal, syntezator), Carla Boregas (gitara basowa) i  Nathalia Viccari (perkusja). Płyta wydana została przez wydawnictwo Iron Lung Records z Seattle 8 lipca 2016 i znalazło tu 5 utworów. Muzycznie dziewczyny poszły do przodu i nie są już brazylijską kopią Xmal Deutschland . Na tym albumie poszły bardziej w klimaty krautrockowe i eksperymenty. Nadal jest tu ten niesamowity mroczny klimat dark wave  i wszędzie są te pogłosy i echa, które robią niezłą psychodelię w głowie. Jest to muzyka niezwykle przestrzenna i hipnotyczna wprowadzająca w trans. Dziewczyny wymieszały starą klasyczną zimną falę z krautrockiem, plemiennością i poeksperymentowały trochę w związku z tym wyszła im całkiem niezła mikstura muzyczna. W ten sposób krystalizuje się całkiem niezły, nowy i nietuzinkowy, ciekawie brzmiący  zespół. Trzymam kciuki za dziewczyny, bo słyszę, że będzie z nich coś naprawdę fajnego jeśli będą  szły w tym kierunku. Ja jestem fanem i polecam tą płytę.

 

 

Continue reading