Tag: Muzyka Eksperymentalna

Chrome – Techromancy (2017)

Chrome to amerykańska formacja powstała w 1975 roku, w San Francisco w słonecznej Kalifornii. Aktywna do dziś. Miałem okazję parę lat temu widzieć ich koncert w Berlinie. Jestem wielkim fanem Chrome i było to dla mnie wielkie przeżycie, mogę krótko powiedzieć „Koncert odjazd z klimatem. Jointy krążyły wśród publiczności cały koncert podkręcając występ.  Dali radę i Helios Creed w niezłej formie”. Trzon Chrome   tworzyli: Damon Edge (prawdziwe imię i nazwisko to Thomas Wisse, wokal, syntezator, perkusja i produkcja) i gitarzysta Helios Creed. W sierpniu 1995 r.  D. Edge został znaleziony martwy w swoim mieszkaniu Redondo Beach w Kalifornii. Obecnie grupę obok Heliosa Creeda tworzą: Lou Minatti XIII (gitara, wokal i programowanie), Steve Trash (gitara basowa), Tommy L Cyborg (syntezator, wokal i sample) i  Aleph Omega (perkusja, sample i kolaże) oraz  Andres James, Costa Reuscher (kolaż i syntezator) i  Lux Vibratus (kolaż i sample). Album „Techromancy” wydany został 16 kwietnia 2017 roku, przez kalifornijski label Cleopatra Records i jest na nim 12 numerów. Muzycznych zmian i nowatorstwa tu raczej nie usłyszymy, bo to już mają za sobą, ale płyta to nadal dobre granie w duchu kosmicznego rocka Hawkwind, zmieszanego z  muzyką industrialną i postpunkiem lat 80. Dla mnie, fana Chrome, to dobry album, polecam go i mam nadzieję, że spodoba się to nie tylko wielbicielom zespołu, ale słuchaczom lubiącym stare brzmienia. Sporo tu „heliosowych” dźwięków, które tak uwielbiam. Można się przyczepić, że jest to już zardzewiałe granie, ale ja lubię taką rdzę mimo wszystko. Polecam pionierów cyber punka.

 

 

Continue reading

Yowie – Synchromysticism (2017)

Kapela Yowie powstała w 2001 roku w St. Louis, Missouri. W skład tego szalonego math rockowego tria wchodzą panowie: Christopher Trull (gitara), Jeremiah Wonsewitz (gitara) i Shawn „The Defenestrator” O’Connor. „Synchromysticism”  to ich trzeci album w dorobku, ponownie wydany w tej samej wytwórni Skin Graft Records z Chicago co ich wcześniejsze dwa albumy „Cryptooology” (2004) i „Damning with Faint Praise ” (2012). Płyta ukazała się 21 kwietnia 2017 roku i jest na niej pięć porąbanych numerów. Muzyka jaka tu została nagrana to mieszanka niezwykle precyzyjnego i niezdrowo poskręcanego math rocka, gdzie matematyczne połamańce łączą się z brzmieniem no wave. Po przesłuchaniu całej płyty stwierdzasz – „Co to za kolesie ?”. Perfekcyjne struktury muzyczne grane przez nich nadają tej muzyce wręcz nieludzki oddźwięk i masz wrażenie, że to nie nagrał człowiek tak to jest genialnie zagrane. Do tego masa chorych, schizofrenicznych i powyginanych dźwięków tworzą tak genialną, wyróżniającą płytę z kręgu math rocka. Dla fanów: Don Caballero, Hella i Arab On Radar pozycja wręcz obowiązkowa. Dla mnie Yowie to perełka math rocka. Polecam !!!

 

 

Continue reading

Dawn of Midi – Dysnomia (2015)

Trio Dawn of Midi powstało w 2007 roku w Los Angeles, a od 2011 roku mieszkają na Brooklynie w Nowym Jorku. Kapele tworzą basista Aakaash Israni, pianista Amino Belyamani i perkusista Qasim Naqvi. Korzenie tych trzech panów wywodzą się z Maroka, Pakistanu i Indii. „Dysnomia” ich druga płyta w dyskografii został wydany wcześniej  w 2013 roku przez wytwórnię Thirsty Ear Recordings, a w roku 2015 został ponownie wznowiona i  wydana przez  londyński Erased Tapes Records. Dawn of Midi to eklektyczne trio jazzowe skupia się na tworzeniu muzyki akustycznej – minimalnej. Album „Dysnomia”  został nagrany na taśmę 2-calową w studiu Waterfront Studios w Hudson, w Nowym Jorku – dawnym kościółku, który został zakupiony i przekształcony w analogowy plac zabaw dla muzyków wielkiego inżyniera Henry’ego Hirscha. Gdy zespół odwiedził studio i spotkał się z Henry’m (ekspertem w nagrywaniu analogowym wyposażonym w zabytkową konsolę Heliosa, 16 i 24-taśmowe maszyny taśmowe oraz znakomitą kolekcję mikrofonów)  było oczywiste, że musieli nagrywać. Nagrali znakomity transowy album używając tylko instrumentów akustycznych nadając brzmienie elektroniczne swojej muzyce. Muzyka jest mocno inspirowana strukturami rytmicznymi  z północnych i zachodnioafrykańskich tradycji ludowych. Płytę tą można śmiało polecić fanom The Necks, Horse Lords  i Lotto. Polecam ten ciekawie brzmiący i zagrany album.

 

 

Continue reading

Spectres – Condition (2017)

Spectres to kapela powstała w Bristolu. W skład jej wchodzą: Joe Hatt (gitara i wokal), Darren Frost (gitara basowa i wokal), Adrian Dutt (gitara) i Andy Came (perkusja). Jest to ich drugi album studyjny po wydaniu świetnego debiutanckiego „Dying”  w 2015. Płyta została wydana przez londyńską wytwórnię Sonic Cathedral Recordings  10 marca 2017. Całość zawiera 9 utworów. Muzycznie  młodzi Anglicy idą podobnym torem muzycznym  jak na wcześniejszej płycie i jest tu w związku z tym hałaśliwy shoegaze, soniczne brzmienia  i senne psychodeliczne wokale. Wcześniej poszukiwali i bawili się dużo elektroniką, ale pomysł wyczerpał się, gdy stwierdzili, że nadal chcą eksperymentować z gitarami. Na tym albumie  podobają mi się min. głośne ściany noisowych gitar kojarzące  się z klasykami jak Sonic Youth i The Jesus And The Mary Chain. Wszystko podlane jest to senną i flegmatyczną psychodelią. Eksperymentują tutaj jak mówią z dźwiękiem, który mogli wydostać z gitar brutalizując  je i pozwalając na sprzężenie zwrotne. Ja zauważyłem ich po debiucie i zacząłem śledzić poczynania tych czterech Brystolczyków. Na nowej płycie mnie nie zawiedli. Jest tu sporo fajnego przesterowanego hałasu, który tak mi się tu spodobał. Zachęcam do posłuchania  albumu „Condition” przede wszystkim fanów ostrzejszego shoegaze. Polecam !!!

 

 

Continue reading

Mako Sica – Invocation (2016)

Mako Sica to chicagowskie trio powstałe w  2007.Tworzą go trzej obecnie muzycy: Przemysław Krzysztof Drążek (gitara i trąbka), Brent J Fuscaldo (gitara, wokal, kalimba i harmonijka) i Chaetan Newell (perkusja i klawisze).  Przemysław Krzysztof Drążek to także muzyk takich zespołów jak polski Krzycz i Oko oraz chicagowskiego Rope, które  współtworzył z Robertem Iwanikiem (Krzycz, Rope, Alchimia i Faro). Obaj muzycy w 2000 wyemigrowali do Chicago w którym pozostał tylko Przemek, który nadal jest aktywny na scenie chicagowskiej. Robert po rozpadzie Rope zamieszkał najpierw w Seattle, gdzie grał w zespole Alchimia, a następnie zamieszkał w San Diego, gdzie mieszka do dziś i skupił się na swoim projekcie solowym Faro. Invocation to  ostatnie wydawnictwo Mako Sica wydane w 20 sierpnia 2016 na którym znalazły się trzy ponad dziesięciominutowe utwory. Master zrobił  gitarzysta U.S. Maple Todd Rittman.  Na swym koncie mają parę wcześniejszych wydawnictw, a i nowy materiał na nową płytę jest już przygotowany. Chłopaki wyrośli na scenie chicagowskiej i  słychać to. Jest to mieszanka wielu gatunków muzycznych, a więc mamy tu postjazzowe klimaty, zawodzące etniczne wokale, pustynne gitarki i mroczny trans. Ktoś określił ich granie jako  caucasian  desert  rock Utwory są rozciągnięte i stopniowo budowany jest fajny klimat. Naprawdę ciekawe granie i warte poznania, bo u nas nikt ich nie zna poza garstką pasjonatów. Macie więc tutaj możliwość zapoznania się z ich twórczością. Chłopaki grają solidnie i z sercem przez co mnie kupili. Wystarczy spojrzeć na pierwsze video , gdzie jest ta widoczna ich ekspresja na scenie. Mnie kupili. Zaczynam właśnie wywiad z Przemkiem z którego dowiemy się więcej o tej kapeli. Polecam !!!

 

Continue reading