Kategoria: Vol.10: Europejskie hałasy czyli ulubioności

Youff – Et Cetera (2018)

Belgijski duet Youff powstał 2013 roku, w Ghent. Tworzą go: Alexander (gitara basowa i wokal) i Manu (perkusja i wokal). Mają na swym koncie trzy epki w formie cyfrowej i kasetowej. Są to: „Bait” (2015), „Meh” (2016) i „Spit” (2017). Debiutancki album „Et Cetera” wydany został własnym sumptem 23 marca 2018 roku. W nagrywaniu tej płyty towarzyszył zespołowi tym razem trzeci muzyk – Michiel de Naegel z 30,000 Monkies. Dziesięć numerów zawartych na albumie to mnóstwo intensywnych, zniekształconych dźwięków na bas i perkusję. Tych dwóch młodych Belgów potrafi spuścić porządny noisowy łomot. Przesterowany, charczący i brudny bas uderza w nas niczym młot pneumatyczny, a przepuszczony przez efekty wokal plus dudniąca perkusja powodują zapewne chwilową głuchotę po koncertach. Tak to sobie wyobrażam. Dla fanów: Lightning Bolt, Dule Tree, Zu i Noxagt. Polecam !!!

 

 

Continue reading

Orchestra Of Constant Distress – Distress Test (2018)

Orchestra Of Constant Distress to nowy zespół ze Szwecji. Jest to tzw.”supergrupa”, którą tworzą muzycy: Joachim Nordwall (The Skull Defekts, iDEAL Recordings), Anders Bryngelsson (Brainbombs, No Balls), Henrik Rylander (The Skull Defekts, Union Carbide Productions) i Henrik Andersson. ” Distress Test” to ich drugi album po debiutanckim „Orchestra Of Constant Distress” (2017). Nowa płyta została wydana przez brytyjski label Riot Season Records 23 lutego 2018 roku i jest tutaj 6 utworów (bandcamp poniżej zawiera dodatkowo kasetę „Abadon”). Muzyka zawarta na tym albumie to długie, wgniatające w ziemię numery z powtarzanym monotonnie tym samym motywem, który wwierca się nam w głowę niczym świder. Już pierwszy numer dewastuje mózg mocno przesterowanymi i charczącymi gitarami. Tutaj trzema mieć tzw.”tolerancję na noise”. Monotonne i brudne numery Orchestra Of Constant Distress można skojarzyć z wczesnymi dokonaniami grupy Swans. Improwizowane, naprawdę ciężkie i głośne granie powoduje, że jest to płyta nie dla wszystkich. Ja zostałem fanem Szwedów. Moja muzyka jak najbardziej. Polecam !!!

 

 

 

Continue reading

The Skull Defekts – The Skull Defekts (2018)

The Skull Defekts to szwedzka kapela założona 2005 roku przez Joachima Nordwalla (gitara, wokal i analogowy syntezator). Powstała po rozpadzie jego wcześniejszej grupy – Kid Commando. Początkowo Nordwall tworzył zespół z perkusistą Henrikem Rylanderem, z Union Carbide Productions. Niedługo do nowo powstałej grupy dołączyła reszta muzyków: Daniel Fagge Fagerström (gitara, wokal i elektronika) z 8 Days of Nothing i Jean-Louis Huhta (perkusja,efekty, elektronika) z Anticimex. W planach było robienie transowej, rytualnej i monotonnej muzyki rockowej oraz nagrywanie i wydawanie tylu rzeczy, ile będą w stanie stworzyć. Efektem jest całkiem spora dyskografia. The Skull Defekts to kapela, której słuchami od ładnych paru lat i kibicuję ich muzycznym poczynaniom. Panowie znani są ze współpracy z jednym z moich ulubionych artystów, Danielem Higgsem – wokalistą ukochanego Lungfish. Przy nagrywaniu albumu „The Skull Defekts” stary skład skurczył się do trzech osób. Odeszli Daniel Higgs i Jean-Louis Huhta. Czwartym, nowym członkiem została Mariam Wallentin z indie – folkowego duetu Wildbirds & Peacedrums, pochodzącego z Gothenburga. Nowa płyta została wydana 23 lutego 2018 roku w Thrill Jockey Records i zawiera 8 utworów. Muzycznie Szwedzi uraczyli nas swoim charakterystycznym, transowym, rozciągniętym i mrocznym noise rockiem. Wiemy już, że jest to album pożegnalny – na stronie wytwórni Thrill Jockey Records w zeszłym roku Joachim Nordwall opublikował krótką historię zespołu i ogłosił, że nowa płyta będzie ich zarazem ostatnią. . Żal, że już niczego nie nagrają. Polecam kawał dobrej muzy i na pocieszenie dodam, że dwóch muzyków The Skull Defekts gra w innym ciekawym zespole, który przedstawię w późniejszym czasie.

 

Continue reading

Penthouse – Gutter Erotica (1997)

Zespół Penthouse powstał w 1994 roku, w Londynie. Skład kapeli to: Charlie Finke (wokal i harmonijka), Jon Free (gitara), Graem Flynn (gitara basowa) i Tim Cedar (perkusja). „Gutter Erotica” – ich debiutancki album wyszedł w 1997 roku sumptem wytwórni World Domination Recordings, a w 1998 roku wydany został jeszcze przez Beggars Banquet Records. Płyta zawiera 13 utworów, ja zaś zamieściłem tutaj numery z demo, z którego prawie wszystkie piosenki wylądowały na pełnowymiarowym krążku. Muzycznie to mikstura australijskiego punk bluesa, postpunka i amerykańskigo noise rocka. Kapela brzmi jak bluesowy Jesus Lizard. Penthouse wydał jeszcze kilka epek, singli i dwa albumy „My Idle Hands” (1999) i „Unt” (2002). Muzycy Penthouse nie są debiutantami – grali i grają w takich kapelach jak: The Cesarians, Action Swingers, Black Moses, Gin Palace, Moist, Ligament, Part Chimp, Loveblobs i Sex Swing. Fani Jesus Lizard, Gallon Drunk, The Birthday Party i The Immortal Lee County Killers nie przejdą obojętnie obok tej płyty. Ja jestem fanem kapeli od lat. Polecam !!!

 

 

 

Continue reading

Dethscalator – Racial Golf Course No Bitches (2013)

Dethscalator powstali w 2008 roku w londyńskim Hackney. Zespół tworzą: Dan Chandler (wokal), Matt Ridout (gitara), Kevin Morpurgo (gitara basowa) i Stuart Bell (perkusja). Pierwszym ich wydawnictwem był minialbum demo „Dethscalator”(2008), a później split z Hey Colossus wydany w 2009 roku. Po pięciu latach działalności, w 2013 roku, wydają debiutancki album ” Racial Golf Course No Bitches” w labelu Riot Season Records. Jest na nim 10 piosenek inspirowanych noisowymi kapelami lat 80- 90, takimi jak: Killdozer, Shorty, Jesus Lizard, Melvins, Brainbombs, Unsane, Butthole Surfers, Fudge Tunnel, sludgem Eyehategod i momentami space rockiem. Dethscalator tworzą rozjeżdżające się, brudne i ciężkie ściany metalicznego hałasu gitarowego. Wokal Dana Chandlera jest wściekły i zniekształcony, przypominający Dawida Yowa z Jesus Lizard. Takie granie spowodowało, że zostali wrzuceni do worka z kapelami noise rock weirdos. Istnieje coś takiego. Płyta godna uwagi. Polecam !!!

 

Continue reading